REKLAMACJA

Nowa wersja sklepu
Jesteś tutaj:Strona główna Wierzba płożąca
Wierzba płożąca

Wierzba płożąca

Wierzba płożąca

W naszej rodzimej florze spotkać można wierzbę o płożącym pokroju, np. wierzba żyłkowana, zielna czy alpejska, które występują na terenach górskich. Rosną w miejscach, gdzie długo zalega śnieg, więc ich okres wegetacji jest krótki, pędy ścielą się po ziemi i rocznie przyrastają zaledwie o kilka centymetrów. W naszych ogrodach można też sadzić niskie wierzby pochodzące z rejonów wysuniętych daleko na północ. Karłowe gatunki wierzb tworzą wiosną efektowne kotki, a liście mają ciekawe unerwienie. Rośliny te najlepiej sadzić na skalniaku, by ich pędy wrastały między kamienie. Wierzby płożące potrzebują dużo słońca i przepuszczalnego podłoża. W sąsiedztwie sadzimy tylko rośliny, które nie będą ich zacieniać. Wierzba płożąca potrafi rosnąć na każdej glebie, nawet na ciężkich glinach i jałowych piaskach. Można ją przycinać, staje się wtedy bardziej gęsta. Ze względu na małe rozmiary polecana jest do uprawy w małych ogrodach. Nadaje się do uprawy w donicach. W parkach i dużych ogrodach stosuje się ją jako roślinę okrywającą. Nadaje się do obsadzania wydm.

Najbardziej typowa wierzba płożąca to Salix repens. Jest to krzew płożący, dorastający do 0,5 – 1,5 m, z bardzo cienkimi gałązkami. Pędy są brązowe, początkowo owłosione. Ma eliptyczne liście długości 1,5 – 5 cm, całobrzegie, chociaż czasem trafiają się liście z pojedynczymi ząbkami. Młode liście są jedwabiście owłosione z dwóch stron. Kotki mają tylko 1-1,5 cm. Gatunek dwupienny.

Wierzba płożąca piaskowa Salix repens Arenaria

Można ja spotkać na terenach piaszczystych, głównie na wydmach nadmorskich. Liście na dłuższym ogonku do 5mm, szeroko odwrotnie jajowatych, gęsto białawo, jedwabiście owłosionych, brzeg podwinięty, przy wysychaniu liście nie czernieją. Pączki i pędy roczne gęsto owłosione. Jest to mały, płożący się krzew wysokości do 50 cm (wyjątkowo 100 cm). Pędy w części płożącej się lub pokładającej się łatwo się ukorzeniają. Roślina dwupienna. Kwiaty zebrane w kotki o dwubarwnych przysadkach górą czarniawych, dołem jasnych.

Wierzba płożąca

Wierzba płożąca argentea srebrzysta Salix repens var. nitida

Jej gałązki pokryte są drobnymi, srebrzysto szarymi listkami. Tworzy bardzo gęste krzewy, dorasta co najwyżej do około 1-1,5 metra. Jej długie pędy płożą się i może być traktowana jako roślina okrywowa. Wierzba ta bardzo dobrze znosi cięcie, dobrze się zagęszcza i nadaje się do formowania różnych kształtów. Wymaga gleby żyznej, wilgotnej i słonecznego stanowiska. Idealna do obsadzania brzegów zbiorników wodnych, gdzie pełni również funkcję umocnienia. Bazie żółte pojawiają się w kwietniu. Gatunek odporny na niskie temperatury. Toleruje upał i mocne wiatry.

Wierzba płożąca koreańska Salix nakamurana

Jest atrakcyjnym, miniaturowym krzewem o intrygującym pokroju, ozdobnych liściach i aksamitnych kotkach. Liście ma srebrzystoniebieskie, pokryte kutnerem. Żółte bazie pojawiają się w kwietniu. Można ją sadzić pojedynczo na rabatach lub w grupie, nad brzegami zbiorników i oczek wodnych. Pasuje do ogrodów skalnych, japońskich i pojemnikowych. Nadaje się do prowadzenia w formie Bonsai. Ze względu na niewielkie rozmiary zmieści się w każdym ogródku. Krzew odporny na niskie temperatury. Toleruje upał i mocne wiatry. Nie ma wymagań co do gleby. Lubi przycinanie.

Wierzba płożąca rokita Salix repens rosmarinifolia

Krzew osiągający do 1 m wysokości, słabo rozgałęziony, z pędami częściowo czołgającymi się pod ziemią. Pędy wzniesione prosto do góry, cienkie i elastyczne, koloru czerwonobrunatnego. Pączki oraz zeszłoroczne pędy nieco omszone. Liście podłużnie eliptyczne lub wąskolancetowate. Pod spodem, a czasami i z wierzchu przylegająco, jedwabiście owłosione, płaskie, lub słabo podwinięte, całobrzegie. Liście nie czernieją podczas schnięcia. Roślina dwupienna. Kwiaty zebrane w kwiatostany zwane kotkami o dwubarwnych przysadkach (mają jasną lub purpurową nasadę, a górną część rdzawą lub czarną). Młode pylniki czerwone lub purpurowe, w czasie pylenia przybierają żółty kolor, potem stają się brunatne lub czarniawe.

Wierzba kurylska Salix kurilensis

Bardzo niski krzew dorastający do 20 cm wysokości. Pędy grube, płożące się po ziemi i tylko nieznacznie podnoszące się, zielone. Liście duże, w zarysie okrągłe, sercowate u nasady i zaokrąglone na wierzchołku, długości 5 cm i o podobnej szerokości. Blaszka liściowa sztywna, skórzasta, błyszcząca w młodości mocno owłosiona, później tylko nieznacznie. Młode liście z lekkim, różowym zabarwieniem. Kwiaty skupione w długie, około 5 cm kotki biało-zielone, z białymi nitkami pręcików i początkowo czerwonymi pylnikami. Kwitnie wczesną wiosną, równocześnie z rozwojem liści, ale i po ich rozwoju. Wymaga podłoża średnio żyznego i umiarkowanie wilgotnego, ale przepuszczalnego. Stanowisko słoneczne.

Polecamy
  • facebook
  • googleplus1
Podziel się swoim komentarzem z innymi
0 szt., 0.00

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixel