REKLAMACJA

Nowa wersja sklepu
Jesteś tutaj:Strona główna Płomyki (floksy)
Płomyki (floksy)
Płomyki (floksy)

Płomyki (floksy)

Płomyk zwany inaczej floksem jest rośliną wieloletnią, tworząca kępy wzniesionych pędów od 10 do 130 cm wysokości, zakończonych wiechami różnobarwnych kwiatów. Płomyki nie są wcale takie łatwe w uprawie jak nam się wydaje. Mogą rosnąć na przeciętnej glebie, ale w takim przypadku nie zaprezentują nam swej pełni urody. Aby zdobiły ogród pięknymi kwiatostanami, trzeba im stworzyć w ogrodzie, odpowiednie warunki. Niestety im wyższa i bardziej intensywna kolorystycznie odmiana, tym jest ona bardziej wymagająca. Warto znać nazwy sadzonych płomyków aby móc oszacować ich docelowe rozmiary, kępa płomyków lubi się bowiem bardzo rozrastać, ale także aby dobrać im odpowiednie towarzystwo.

W naturalnych warunkach płomyk rośnie na wilgotnych, żyznych łąkach i podobne warunki rozwoju trzeba mu zapewnić w uprawie ogrodowej. Miejsce dla floksów powinno być słoneczne, lecz nie przez cały dzień, najlepiej półcieniste. Odmiany o mniej wyrazistych kolorach białe czy pastelowe dłużej będą kwitnąć w półcieniu. Gleba powinna być żyzna, dostatecznie wilgotna, ale nie podmokła. Nawet krótkie przesuszenie powoduje zasychanie liści i kwiatów. Wilgoć wokół floksów pomoże utrzymać ściółka z kompostu, torfu, trawy lub kory. Dzięki temu zabiegowi można zmniejszyć ilość podlewania, a tym samym ograniczyć zagrożenie mączniakiem rzekomym, na którego floksy są bardzo podatne.

Płomyki (floksy)

Płomyki są bylinami szybko rozrastającymi się za pomocą cienkich korzeni. Rośliny bujnie rosną i wyczerpują glebę ze składników pokarmowych. W dobrej ziemi płomyki mogą rosnąć na jednym stanowisku nawet 10-15 lat. Jednak co kilka lat ( 5 – 7 ) powinny być dzielone i przesadzane w nowe miejsce. Nowe okazy pozyskuje się przez podział, rozrośniętych kęp, wiosną lub jesienią. Płomyki powinno się dokarmiać raz w miesiącu, od maja do sierpnia, nawozem do roślin kwitnących. Wiosną ziemię wokół floksów należy spulchnić i zmieszać z kompostem, a jesienią obsypać je obornikiem granulowanym lub naturalnym. Zastosowanie nawozu sprawia, że kwiaty są pięknie wybarwione, w przeciwnym razie ich kolor jest bledszy.

Płomyki były bardzo popularnymi roślinami w ogrodach wiejskich. Obecnie wracają do polskich ogrodów w postaci barwnych odmian od bieli poprzez róże, czerwienie, fiolety i purpury. Istnieją odmiany o dużych kwiatach, w oryginalnych kolorach, z barwnym środkiem, lub jednokolorowe. Szczyt ich kwitnienia przypada na pełnię lata. Aby floksy bujnie kwitły należy regularnie uszczykiwać przekwitnięte fragmenty kwiatostanów. Zabieg ten pobudza rośliny do zawiązania nowych pąków i nieprzerwanego kwitnienia aż do końca września. Pod wieczór kwiaty płomyków intensywnie pachną, zwabiając nocne motyle.

Najbardziej znanym gatunkiem płomyka jest płomyk wiechowaty Phlox paniculata. Roślina kwitnie od czerwca do września i w zależności od odmiany osiąga wysokość nawet do 130 cm. Płomyki wiechowate najlepiej prezentują się w obecności innych równie wysokich bylin, jak: jesienne astry, rudbekie, dzielżany, słoneczniczki, pysznogłówki, firletki, złocienie. Pięknie wyglądają też obok dalii, ostróżek, traw ozdobnych, uczepów, aksamitek, goździków czy lawendy.

Płomyki (floksy)

W naszych ogrodach spotkać można również płomyk rozłogowy Phlox stolonifera, który rozrasta się powoli i nadaje się do sadzenia na obrzeżach nasadzeń drzewiastych. Kwiaty pojawiają się w dużych ilościach w maju i czerwcu. Odmiana ta kwitnie na różowo, biało i niebiesko. Pod jego uprawę najlepsze jest luźne podłoże. Płomyk rozłogowy tworzy doskonały duet z płomykiem szydlastym.

Płomyk szydlasty Phlox subulata tworzy efektowne kaskady niebieskich, białych lub różowych kwiatów. Gatunek ten nadaje się do sadzenia na suchych murkach i w ogrodach skalnych. Płomyk szydlasty lubi słoneczne stanowiska w piaszczystym podłożu. Rozkwita w kwietniu i maju. Byliny dorastają do wysokości 15 cm i przy gęstym ułożeniu na słonecznych stanowiskach tworzą efektowne kwiatowe kobierce.

Płomyk kanadyjski Phlox divaricata, niski gatunek, kwitnie w kwietniu na stanowiskach półcienistych. Gatunek ten idealnie wypełnia puste przestrzenie pomiędzy późnymi bylinami, przy tym rozsiewa bardzo przyjemny, słodkawy zapach.

Podziel się swoim komentarzem z innymi
0 szt., 0.00

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixel